مرده ای را جان به رگ ها ریخت،

از هجوم نغمه ای بشکافت گور مغز من امشب:

پا شد از جا در میان سایه و روشن،

بانگ زد بر من :مرا پنداشتی مرده

و به خاک روزهای رفته بسپرده؟