چشم می لغزید بر یک طرح شوم.

در تپش هایت فرو ریزد.

نقش های رفته را باز آورد با خود غبار آلود.

مرده لب بربسته بود.

می تراوید از تن من درد.

نغمه می آورد بر مغزم هجوم.