رو می کند به ساحل و در چشم های مرد

دریا، همه صدا.

شب، گیج در تلاطم امواج.

باد هراس پیکر

نقش خاطر را پر رنگ می کند.

انگار

هی میزند که :مرد! کجا می روی ، کجا؟