شبتاب می فروزد در آذر سپید

لبریز موج زمزمه در بستر سپید

در هم دویده سایه و روشن.

لغزان میان خرمن دوده

همپای رقص نازک نیزار

مرداب می گشاید چشم تر سپید.

خطی ز نور روی سیاهی است: