به باغ آی و قیامت ببین و حشر عیان

ز بی جهت برسیدست خلد سوی جهات

طیور نعره ارنی همی زنند چرا

که طور یافت ربیع و کلیم جان میقات

که رعد نفخه صور آمد و نشور موات

اذان فاخته دیدیم و قامت اشجار

خموش کن که سخن شرط نیست وقت صلات