خوابی شگفت می دهد آزارش:

چون سنگ ، بی تکان.

لغزانده چشم را

بر شکل های درهم پندارش.

گل های رنگ سر زده از خاک های شب.

در جاده های عطر

پای نسیم مانده ز رفتار.