که لحظه ای بر مرداب زندگی خم شده بود؟

و شاخ و برگش در وجودم می لغزید.

آیا این باغ

سایه روحی نبود

ناگهان صدایی باغ را در خود جای داد،

صدایی که به هیچ شباهت داشت.

گویی عطری خودش را در آیینه تماشا می کرد.