قفا همی خور و اندرمکش کلا گردن

که زشت صنعت و مبغوض گوهر و رسواست

اگر چه بحر کرم موج می زند هر سو

به حکم عدل خبیثات مر خبیثین راست

چنان گلو که تو داری سزای صفع و قفاست

گلو گشاده چو فرج فراخ ماده خران

که کیر خر نرهد زو چو پیش او برخاست