بخور تو ای سگ گرگین شکنبه و سرگین

چنان گلو که تو داری سزای صفع و قفاست

گلو گشاده چو فرج فراخ ماده خران

که کیر خر نرهد زو چو پیش او برخاست

شکمبه و دهن سگ بلی سزا به سزاست

بیا بخور خر مرده سگ شکار نه ای

ز پوز و ز شکم و طلعت تو خود پیداست