و او با فانوسش به درون وزید.

زندگی ام در تاریکی ژرفی می گذشت.

این تاریکی، طرح وجودم را روشن می کرد.

در باز شد

زیبایی رها شدهی بود

و من دیده به راهش بودم:

رویای بی شکل زندگی ام بود.