زیبایی رها شدهی بود

این تاریکی، طرح وجودم را روشن می کرد.

در باز شد

و او با فانوسش به درون وزید.

و من دیده به راهش بودم:

رویای بی شکل زندگی ام بود.

عطری در چشمم زمزمه کرد.