در شعله فانوسش سوخت:

عطری در چشمم زمزمه کرد.

رگ هایم از تپش افتاد.

همه رشته هایی که مرا به من نشان می داد

زمان در من نمی گذشت.

شور برهنهی بودم.

او فانوسش را به فضا آویخت.