گویی ترا می نگرد

و خود را در حوض کاشی می جوید.

تصویری به شاخه بید آویخته :

کودکی که چشمانش خاموشی ترا دارد،

و تو از میان هزاران نقش تهی

گویی مرا می نگری

انسان مه آلود!