به خاک افتاد.

از همه لحظه های زندگی اش محرابی گذشته بود

و همه رویاهایش در محرابی خاموش شده بود.

خودش را در مرز یک رویا دید.

لحظه ای در فراموشی ریخت.

سر برداشت:

محراب زیبا شده بود.