همه خواب هایش در ته آنها جا مانده بود.

تاریک و زیبا.

به روح خطا شباهت داشت.

مرد به چشمانش نگریست:

مرغ افسانه از شکاف سینه زن بیرون پرید

و نگاهش به سایه آنها افتاد.

گفتی سیاه پرده توری بود