در رگ هایش ، من بودم که میدویدم.

سیلاب بیداری رسید.

چشمانم را در ویرانه خوابم گشودم:

نیلوفر به همه زندگی ام پیچیده بود.

هستی اش در من ریشه داشت،

همه من بود.

کدامین باد بی پروا