گل کاشی زندگی دیگر داشت.

نگاهم به تار و پود سیاه ساقه گل چسبید

و گرمی رگ هایش را حس کرد:

همه زندگی ام در گلوی گل کاشی چکیده بود.

آیا این گل

که در خاک همه رویاهایم روییده بود

کودک دیرین را می شناخت