خدای بخشد و گیرد بیارد و ببرد

از آنک هر سببی با نتیجه مقرونست

ندا همی رسدم از نقیب حکم ازل

که گرد خویش مجو کاین سبب نه زان کونست

که کار او نه به میزان عقل موزونست

بیا بیا که هم اکنون به لطف کن فیکون

بهشت در بگشاید که غیر ممنونست