نو مید و خسته بودم از آن جستجوی خویش

قلبم تپید و باز مرا سوی او کشاند

با ناز خنده کردم و گفتم بیا ، بیا

راهی دراز بود و شب عشرتی به پیش

نالید عقل و گفت کجا می روی کجا