( زنجیرش به پاست که نتوانمش گسیخت )

زنجیرش بپاست چرا ای خدای من

دستی به کشتزار دلم تخم درد ریخت

اشکی دوید و زمزمه کردم میان اشک

شب بود و آن نگاه پر از درد می زدود