او نیست که بر سینه فشارد بدنم را

او نیست که بوید چو در آغوش من افتد

دیوانه صفت عطر دلآویز تنم را

ای آینه مردم من از حسرت و افسوس

من خیره به آیینه و او گوش به من داشت