که سر تا پا به سوز خواهشی بیمار می سوزی

تو را افسون چشمانم ز ره برده است و می دانم

دروغ است این اگر ، پس آن دو چشم راز گویت را

چرا هر لحظه بر چشم من دیوانه می دوزی