تا بر گذشته می نگرم ، عشق خویش را

بگذار آنچه را که نهفتم عیان کنم

چون آفتاب گمشده می آورم به یاد

می نالم از دلی که به خون غرقه گشته است

این شعر ، غیر رنجش یارم به من چه داد