یا بر آن پیشانی روشن

سینه اش پنهان به زیر رشته هایی از در و گوهر

می کشاند هر زمان همراه خود سویی

باد ... پرهای کلاهش را

حلقه موی سیاهش را

***

مردمان در گوش هم آهسته می گویند