( ای دو چشمانت رهی روشن به سوی شهر زیبایی

زیر لب چون کودکی آهسته می خندد

با نگاهی گرم و شوق آلود

بر نگاهم راه می بندد

ای نگاهت باده ای در جام مینایی

آه ، بشتاب ای لبت همرنگ خون لاله خوشرنگ صحرایی

ره ، بسی دور است