چه ره آورد سفر دارم ... ای مایه عمر ؟

پیکری ملتهب از خواهش سوزان وصال

دیدگانی همه از شوق درون پر آشوب

لب گرمی که بر آن خفته به امید نیاز

بوسه ای داغتر از بوسه خورشید جنوب