گویی که خاک طینت ما را ز غم سرشت

ما را چه غم که شیخ شبی در میان جمع

بر رویمان ببست به شادی در بهشت

او میگشاید ... او که به لطف و صفای خویش

طوفان طعنه خنده ما را زلب نشست