پیکرم فریاد زیبایی

سرزنش می کرد دستی را که از هر شاخه سر سبز

غنچه نشکفته ای می چید

در سکوتم نغمه خوان لبهای تنهایی

دیدگانم خیره در رویای شوم سرزمینی دور و رویایی

که نسیم رهگذر در گوش من میگفت