در غبار شوم مهتابی که می لغزد

سرد و سنگین بر فراز شاخه های تاک

سوی یکدیگر به نرمی پیش می رانند

شب به روی جاده نمناک

در سکوت خاک عطر آگین

نا شکیبا گه به یکدیگر می آویزند