می نهادم گاهگاهی در سرای خویش

من سراپا عشق بودم ، کام بودم ، کام

گوش بر فریاد خلق بی نوای خویش

تا ببینم درد هاشان را دوایی هست

یا چه می خواهند آنها از خدای خویش ؟