من همچو موج ابر سپیدی کنار تو

خامش ، بر آستانه محراب عشق بود

بر گیسویم نشسته گل مریم سپید

هر لحظه می چکید ز مژگان نازکم

بر برگ دستهای تو آن شبنم سپید