و جذبمان می کرد ، در انبوه سوزان نفس ها و تپش ها و تبسم های دزدانه

و عشق بود ،آن حس مغشوشی که در تاریکی هشتی

ناگاه

محصورمان می کرد

آن روزها رفتند

آن روزها مثل نباتاتی که در خورشید می پوسند