گل باقالا ، اعصاب کبودش را در سکر نسیم

می سپارد به رها گشتن از دلهره گنگ دگرگونی

و در اینجا ، در من ، در سر من ؟

آه ...

در سر من چیزی نیست به جز چرخش ذرات غلیظ سرخ

و نگاهم مثل یک حرف دروغ