که پر از عطر درختان اقاقی بود

- من به افسانه نان

- من به معصومیت بازی ها

و به آن کوچه باریک دراز

- من به بیداری تلخی که پس از بازی

و به بهتی که پس از کوچه

و به خالی طویلی که پس از عطر اقاقی ها