سر بنهم من که مرا سر خوشست

باز به بط گفت که صحرا خوشست

گفت شبت خوش که مرا جا خوشست

راه تو پیما که سرت ناخوشست

گر چه که تاریک بود مسکنم

در نظر یوسف زیبا خوشست