خود را چنین حقیر نمی زیست

افسوس من با تمام خاطره هایم

از خون ، که جز حماسه خونین نمی سرود

و از غرور ، غروری که هیچ گاه

در انتهای فرصت خود ایستاده ام

و گوش می کنم : نه صدایی

و خیره می شوم : نه ز یک برگ جنبشی