فشار می دادند

و باد ، باد که گویی

در عمق گودترین لحظه های تیره همخوابگی نفس می زد

حصار قلعه خاموش اعتماد مرا

و از شکاف های کهنه ، دلم را به نام می خواندند

تمام روز نگاه من