به چشم های زندگیم خیره گشته بود

و از شکاف های کهنه ، دلم را به نام می خواندند

تمام روز نگاه من

به آن دو چشم مضطرب ترسان

که از نگاه ثابت من می گریختند

و چون دروغگویان