مگر تمامی این راه های پیچاپیچ

به انزوای بی خطر پلکها پناه می آوردند

کدام قله کدام اوج ؟

در آن دهان سرد مکنده

به نقطه تلاقی و پایان نمی رسند ؟

به من چه دادید ، ای واژه های ساده فریب