چگونه ناتمامی قلبم بزرگ شد

چگونه روح بیابان مرا گرفت

و سحر ماه ز ایمان گله دورم کرد !

و هیچ نیمه ای این نیمه را تمام نکرد !

چگونه ایستادم و دیدم

زمین به زیر دو پایم ز تکیه گاه تهی می شود