یه دسه قداره کش از جلوش میاد

دنیایی که هر وخت خداش

تو کوچه هاش پا می ذاره

یه دسه خاله خانباجی از عقب سرش

دنیایی که هر جا می ری

صدای رادیوش میاد

میبرتش ، میبرتش ، از توی این همبونه کرم و کثافت و مرض