جایی که من با اولین نگاه رسمیم از لای پرده ، ششصد و هفتاد و هشت شاعر را می بینم

موهبتیست زیستن ، آن هم

وقتی که واقعیت موجود بودن تو پس از سالهای سال پذیرفته می شود

که حقه بازها ، همه در هیات غریب گدایان

در لای خاکروبه ، به دنبال وزن و قافیه می گردند

و از صدای اولین قدم رسمیم