که در ازای ششصد و هفتاد و هشت سکه ، حضرت استاد آبراهام صهبا

خود را

دیوانه وار به دامان مهربان مام وطن سرنگون کند

و آخرین وصیتش اینست

مرثیه ای به قافیه کشک در رثای حیاتش رقم زند