یک خیابان درازست که هر روز زنی با زنبیلی از آن می گذرد

به درخت و آب و آتش پیوند زدم

زندگی شاید

زندگی شاید

ریسمانیست که مردی با آن خود را از شاخه می آویزد

زندگی شاید طفلیست که از مدرسه بر می گردد