سهم من گردش حزن آلودی در باغ خاطره هاست

آسمانیست که آویختن پرده ای آن را از من می گیرد

سهم من پایین رفتن از یک پله متروکست

و به چیزی در پوسیدگی و غربت واصل گشتن

و در اندوه صدایی جان دادن که به من می گوید :

( دستهایت را

دوست میدارم )