انگار از خطوط سبز تخیل بودند

ای یار ، ای یگانه ترین یار

چه ابرهای سیاهی در انتظار روز میهمانی خورشیدند .

انگار در مسیری از تجسم پرواز بود که یک روز آن پرنده نمایان شد

آن برگ های تازه که در شهوت نسیم نفس می زدند

انگار

آن شعله بنفش که در ذهن پاکی پنجره ها می سوخت