به تیرهای توهم

چگونه جان آن کسی که با کلام سخن گفت

و با نگاه نواخت

و با نوازش از رمیدن آرمید

مصلوب گشته است .

و جای پنج شاخه انگشتهای تو

که مثل پنج حرف حقیقت بودند