گفتی به جان من شرر افتاد

این گفت و گو نرفته به پایان

بر دخترک مرا نظر افتاد

زان شکوه ها که در نگهش بود

آن گونه گشت حال که گفتم

کوبم به فرق مرد ، زرش را

کای اژدها ! بیا و زر خویش