کلنگی می زد از پشت کلنگی

به جانش چنگ زد بیمی روانکاه

عرق از چهره بی رنگ او ریخت

ولی با آن همه آشفته حالی

دگر این ، او نبود و حرص او بود

که می کاوید شب در گور تنگی

شراری جست از چشم حریصش