وز فراوان درد و بیماری سحر

تا به کام خویش ننگین تر کنم

باز کن کان غنچه پژمرده را

پایمال عشق کوتاهم کنی

یادبودی نیز همراهم کنی

باز کن ... اما غلط گفتم ، مکن

کاین در محنت به رویم بسته به